fbpx

Artikelen

Het Verloren Symbool: De bij in de vrijmetselarij

Wanneer je aan je fysieke uiterlijk werkt dan heb je fysieke hulpmiddelen nodig. Denk aan alle apparaten in sportscholen, maar denk ook aan de inhoud van make-up tasjes. Wanneer je aan je immateriële innerlijk werkt dan heb je immateriële hulpmiddelen nodig. Dit waren in de hele menselijke geschiedenis parabels, allegorieën maar vooral symbolen.

Vrijmetselarij wordt ook wel omschreven als een bijzonder systeem van moraliteit, verhuld in allegorie en geïllustreerd door symbolen en rituelen. In dit artikel gaan we in op een symbool dat helaas in de vrijmetselarij verloren is gegaan; de bij. En gerelateerd daaraan, het symbool van de bijenkorf.

Het symbool van de bij beschrijft vrijmetselaar Albert Mackey in zijn standaardwerk ‘ An Encyclopedia of Freemasonry’ als volgt:


"De bijenkorf was bij de Egyptenaren het symbool van een gehoorzaam volk, omdat (zoals hij Horapollo citeert) van alle insecten, de bij alleen een koning heeft (we weten nu dat Horapollo dit fout had). Dus als we kijken naar de georganiseerde arbeid van deze insecten wanneer deze zich in hun bijenkorf bevinden, is het niet verrassend dat een bijenkorf als een passend symbool van de georganiseerde industrie wordt beschouwd. De vrijmetselarij heeft daarom de bijenkorf als een symbool van ijver aangenomen, een deugd die in de instructies wordt onderwezen, die zegt dat een meester-metselaar "werkt opdat hij loon ontvangt, om daarmee beter zichzelf en zijn gezin te onderhouden en bij te dragen aan de verlichting van een waardige, noodlijdende broeder, zijn weduwen en wezen."

Orde van de Bij

Het echte logo van de Illuminati

Leuk voor de Dan Brown fans: de vrijmetselaar Adam Weishaupt, oprichter van de legendarische en beruchte Orde van de Illuminati, stelde in 1779 voor om de Orde van de Vrijmetselarij te hernoemen in de Orde van de Bij*. Weishaupt ging nog niet zo ver om het de Bijmetselarij te noemen. Het logo van de Illuminati zelf had echter geen bij maar een uil.

De beroemde vrijmetselaar Albert Pike schrijft in zijn standaardwerk Morals and Dogma dat:

"een loge moet functioneren als een bijenkorf, waarin alle leden liefdevol samenwerken met als doel het gemeenschappelijk goede."

 

Marcus Aurelius, de bekende Romeinse Keizer en stoïcijn, schreef in zijn wereldberoemde Overpeinzingen*:

“Wat goed is voor de korf is goed voor de bij. En wat slecht is voor de korf is slecht voor de bij.”

Een misschien moeilijk te verteren wijsheid in het huidige tijdperk van hyper-individualisatie.

Symbool van het heilige vrouwelijke principe

Many P. Hall schreef in zijn meesterwerk ‘The Secret Teachings of all Ages” het volgende:

“De bijenkorf vinden we terug in de vrijmetselarij als een herinnering dat in ijver en arbeid voor een gemeenschappelijk goed het ware geluk en welvaart wordt gevonden. De bij is een symbool van wijsheid, want dit kleine insect verzamelt stuifmeel van de bloemen, net zo dat mensen wijsheid kunnen onttrekken aan de ervaringen van het dagelijks leven. De bij is heilig en wordt geassocieerd met de godin Venus. Volgens mystici is het een van de levensvormen die miljoenen jaren geleden van de planeet Venus naar de aarde is gekomen. Dit is de reden waarom de oorsprong van bijen niet kan worden getraceerd. Het feit dat bijen geregeerd worden door een koningin is een reden waarom dit insect wordt beschouwd als een symbool van het heilige vrouwelijke principe in de natuur."

Symbool van ijver

In de vrijmetselarij werd lang geleden de instructie over het symbool van de bij als volgt gegeven:

De Bijenkorf is in de vrijmetselarij het symbool van ijver, van productiviteit. Het spoort de individuele vrijmetselaar, maar eigenlijk alle mensen, aan deze deugd te beoefenen.

Dit symbool is zo universeel dat het eigenlijk niet alleen geldt voor mensen, maar voor alle levensvormen. Van de hoogste levensvorm, de hoogste engel in de hemel, tot de laagste levensvorm, het kruipend reptiel in de aarde.

Het symbool van de bijenkorf leert ons dat, terwijl we naar de wereld kwamen als rationele en intelligente wezens, we altijd ijverige wezens dienen zijn.

Om het mystiek te zeggen: De Via Activa (praktische beoefening van deugden) gaat voor de Via Contemplativa (de innerlijke bestudering van deugden)

We dienen nooit tevreden achterover te gaan zitten terwijl onze medeschepselen, niet alleen medemensen, om ons heen gebrek hebben, wanneer het in onze macht ligt om hen te verlichten.

Wanneer we de natuur observeren, dan zien we de mens in zijn kindertijd hulpeloos en arm is, overgeleverd aan de harde natuur. Een mensenkind is dagen, maanden en jaren niet in staat om in zijn levensonderhoud te voorzien of zich te verdedigen tegen de aanvallen van wilde dieren. Ook kan een kind zichzelf niet beschermen tegen slecht weer.

De Opperbouwmeester des Heelals had de mens onafhankelijk kunnen maken van alle andere wezens. Maar omdat afhankelijkheid een van de sterkste banden in de natuur vormt, werd de mensheid afhankelijk van elkaar voor bescherming en veiligheid. Omdat door deze afhankelijk de mens beter de plichten van wederzijdse liefde en vriendschap kan vervullen. Zo werd de mens gevormd voor een sociaal en actief leven.

De bij en de roos

Robert Fludd, de mystieke leraar van Isaac Newton

Menselijkheid impliceert dat we moeten leren om te leven voor anderen. Op het laagste niveau is dat je eigen ‘korf’; je directe dierbaren. Maar des te meer liefde je in je hart hebt, des te groter kan, en zal, deze korf zijn.

In de westerse esoterie wordt de bij vaak afgebeeld met de roos. De roos is een prachtig eeuwenoud symbool die staat voor de weg naar het Licht, de Via Lucis. Met een bijbehorende prachtige leus; DAT ROSA MEL APIBUS. Het betekent “De Roos schenkt de bijen honing”.

De mysticus Robert Fludd (de mystieke meester van Isaac Newton, die weer de leraar was van John Desaguliers, een van de allereerste grootmeesters van de vrijmetselarij) heeft dit prachtig geïllustreerd.

Het hart van de Roos ontvouwt zich boven de doornige stam en toont ons dat geestelijke kennis ons verheft uit de aardse materie. Haar vorm beschrijft de weg naar het Licht.

De reis er naar toe kan stekelig zijn. Vandaar dat we in zowel de mystiek als de vrijmetselarij de zin “Via Crucis, Via Lucis” tegenkomen. De Weg van het Kruis, dat wil zeggen de weg van ontberingen en beproevingen is de Weg naar het Licht.

Maar de bij, reizend uit innerlijke drang naar het hart van de roos, weet dat het resultaat van de reis nectar is, waarmee hij zoete, voedende honing maakt. Een honing die de gehele gemeenschap van de korf verrijkt en voedt.

 

Moge al deze wijsheid je eraan herinneren dat het Licht schijnt in de Duisternis en ons de wijsheid, kracht en schoonheid geeft om ons leven, maar vooral dat van onze dierbaren en alle mensen zoet te laten proeven. Met welke honing ga jij jouw korf, hoe groot deze ook moge zijn, de komende dagen, weken en maanden voeden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Advertentie