Vrijmetselarij

De kleine loge

Een vrijmetselaarsloge ergens in Nederland was door de jaren heen zo geslonken dat nog slechts vijf meesters waren overgebleven. Ze kwamen een avond in de week samen in het logebouw, waar één van de meesters een bouwstuk hield, ze een hapje en een drankje nuttigden en weer op huis aan gingen. De meesters werden elk jaar ouder en ze vreesden dat de lichten van hun loge zouden worden gedoofd indien er geen nieuwe, jonge mensen lid zouden worden.

Op een avond arriveerde een visiteur. Hij was een oudere meester van een loge in een andere provincie. De Voorzittend Meester van de kleine loge vertelde de bezoeker over hun zorgen over de toekomst van hun loge.

De visiteur wist niet hoe ze hun probleem konden oplossen, maar hij vertelde dit: “Ik bezoek u voor een specifieke reden. In mijn rondgang langs diverse loges in het land heb ik gehoord dat de wijste vrijmetselaar van dit land lid is van deze loge.”

Toen de visiterende broeder was vertrokken, bespraken de vijf meesters wat hij hen had verteld. De vier meesters concludeerden dat hun Voorzittend Meester deze wijze broeder moest zijn.

Maar toen ze er iets langer over nadachten, kwamen ze tot de conclusie dat het misschien broeder Henk was wiens bouwstukken altijd zo doorwrocht en wijs zijn. Of misschien was het broeder Paul die zich altijd met een onbaatzuchtige dienstbaarheid inzet voor zijn medemens? Of misschien was het broeder Omar die alle ritualen uit zijn hoofd kent. Of was het toch broeder Romeo die altijd klaar staat om een broeder zijn hulp en ondersteuning aan te bieden.

De vijf meesters konden geen antwoord vinden op de vraag wie onder hen de wijste broeder was. Maar ze begonnen elkaar te behandelen alsof ieder van hen de wijste broeder was. Hun wederzijdse respect werd dieper en dieper. Deze liefdevolle warmte begon als een magneet te werken.

De nieuwe sfeer in de loge begon steeds meer belangstellenden, vooral jonge zoekers, aan te trekken. Sommigen werden lid voor de bijzondere bouwstukken, anderen kwamen bij de loge voor de perfect uitgevoerde ritualen, en weer anderen kwamen bij de loge voor het licht en de warmte die zo krachtig was dat het vanuit de loge als een vuurtoren de buitenwereld verlichtte.

 

Gerelateerde artikelen

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

9 Reacties
Inline Feedbacks
Bekijk alle opmerkingen
Isabella Felotti
Isabella Felotti
2 jaren geleden

Prachtig……

Zjaan
Zjaan
2 jaren geleden

Wat een inspirerende boodschap!

Gerdien Ilmer
Gerdien Ilmer
2 jaren geleden

Ik ken zowel kleine alsook heel grote loges en ik blijf van mening dat in kleine loges een intenser contact onderling beter verloopt. Men gaat niet onder in de massa en men heeft meer oog voor elkaars (diverse) kwaliteiten. Het proeven van liefdevolle warmte binnen een loge is voorwaarde voor een succesvolle aangroei met nieuwe kandidaten.

John Kempen
2 jaren geleden

De Wijsheid bleek hier de morele les hoe een ander te behandelen alsof het je diepste Zelf is. Dit is Koninklijke Kunst en in een ander iets zoeken (en vinden) van de OBdH. Ik zou me in een kleinere loge met deze gezindheid meer thuis voelen dan in een grotere Loge waar velen zijn die in naam macon zijn maar in attitude en houding niet of minder

Henk Hendrikx
Henk Hendrikx
2 jaren geleden

Zeer Inspirerend verhaal! Maar moeten 5 niet 7 zijn?

Jolanda
Jolanda
2 jaren geleden

3 maken de loge, 5 maken haar volledig en 7 maken haar volmaakt…

Erwin van Harskamp:.
Erwin van Harskamp:.
2 jaren geleden

Simpel, behandel een ander zo als jezelf behandeld wilt worden’
dan pas en dan ook alleen dan pas! is er hoop voor de kleine loge en de wereld!

Max Schneider
Max Schneider
2 jaren geleden

Begint dit verhaaltje niet heel erg op de parabels uit een andere levensbeschouwelijke traditie te lijken? Stichtend.