Artikelen

Zelfkritiek – het opmeten van de kubiek

Zelfkritiek - het opmeten van de kubiek 1

Indien iemand wil weten of hij (of zij) stijgt of daalt op de reis naar zelfverbetering dan kan hij kijken naar hoe zijn geestelijke staat en gedrag een maand of een jaar geleden waren. Als hij vindt dat deze beter waren dan zijn huidige geestelijke staat en gedrag, dan weet hij dat hij daalt en degradeert. Als hij vindt dat zijn huidige gedrag en geestelijke staat beter zijn, dan weet hij dat hij stijgt en zichzelf verbetert.

Hoe kan je dit beoordelen?

Hoe kan je beoordelen of je voor- of achteruit gaat op je spirituele pad? Door elke dag een account of logboek op te maken van hoe je die dag je gedragen hebt. Mensen die zichzelf willen verbeteren, noteren of onthouden hun dagelijkse handelingen, gedachten en woorden. Om deze vervolgens te analyseren en zelf te bekritiseren voor het kwaad of de zonde die zij die dag hebben begaan.

Zij doen dit om zich te beschermen tegen de stormen van ijdelheid en de aanvallen van trots en zelfgenoegzaamheid. Zij vragen na deze zelfanalyse het Hogere om vergeving en ze tonen oprecht berouw in de hoop dat ze misschien worden beschermd tegen toekomstige fouten en misdragingen.

Het is noodzakelijk voor een individu om aan het eind van elke dag de tijd te nemen om zichzelf te controleren en zijn gedrag en handelingen door te lopen:

  • Wat heb je gedaan in de loop van de dag?
  • Waarom heb je dat gedaan?
  • Wat heb je niet gedaan?
  • Waarom heb je dat niet gedaan?

Een goed moment om deze zelfkritiek te doen, is vlak voordat je naar bed gaat. Deze activiteit van zelfkritiek en zelfonderzoek behoort tot de activiteiten waarmee de zoeker de meeste vooruitgang boekt.

Het is een moment waarop hij onpartijdig oordeelt over zichzelf, en zijn verlangens en neigingen, zijn instincten en drijfveren tegen het licht aanhoudt.

Het is een moment waarop de zoeker uit zijn overtuiging een politieagent benoemt om te waken over zichzelf, een aanklager om hem te onderzoeken, en een rechter om hem te veroordelen of vrij te spreken. Op die manier vordert hij van de staat van zelfkennis naar de staat van zelfkritiek.

Dit is de geestelijke staat waar zijn innerlijke Geleider hem terechtwijst wanneer hij vervalt in slecht gedrag, of minder presteert dan hij van zichzelf mag verwachten.

Zelfkritiek kan ook omschreven worden als het zoeken en het ontdekken van je innerlijke en spirituele diepte; het uitoefenen van de nodige spirituele en intellectuele inspanning om echte menselijke waarden te verwerven, en om de gevoelens die deze stimuleren te voeden en te ontwikkelen.

Dit is hoe men onderscheid kan maken tussen goed en kwaad, wat positief voor je is en wat negatief is, en hoe men een oprecht en goed hart koestert. Bovendien kan een zoeker naar Licht hierdoor het heden evalueren, en zich voorbereiden op de toekomst.

Middels zelfkritiek kan een zoeker gedane fouten goedmaken omdat hij constant alert is op de zelf-vernieuwing van zijn eigen innerlijke wereld. Het enige wat je hiervoor moet doen is het bijhouden van een dagboek. Het verbeteren van jezelf kan alleen gedaan worden wanneer de zoeker naar Licht bereid is om het wapen van de pen op te nemen tegen zijn grootste vijand; het ego.

Hoe kun je jezelf controleren?

Het controleren van jezelf kan door door het bijhouden van een dagboek van je daden. Zodra je begint met het opschrijven van alle verkeerde handelingen die je de hele dag doet, eindig je met een dagboek vol met negatieve zaken. Zij die geen rekenschap doen over hun daden kunnen zichzelf niet verbeteren. Hoe weten ze immers wat ze verkeerd hebben gedaan?

Wanneer je jezelf controleert, zie je je eigen foute gedrag. Natuurlijk maakt iedereen fouten. Maar zeg niet gemakkelijk aan het einde van de dag: “Oh Hogere, ik heb veel fouten vandaag gemaakt, vergeef me.” Je moet elke fout die je die dag gemaakt hebt opschrijven, en voor elk afzonderlijk spijt betuigen. Draai vervolgens de pagina om voor de volgende dag.

De volgende dag maak je weer fouten, en je schrijft ze weer op. Daarna bekijk je of deze fouten nieuw zijn of dezelfde die je eerder maakte. Op deze manier begin je aan een periode van zelf-ontdekking; het identificeren van alle soorten van slechte manieren en schadelijke eigenschappen waarvan je je nooit echt realiseerde dat je ze had.

Langzaamaan wordt je bekend met je slechte eigenschappen, en kun je je van elk van hen verlossen door er oprecht spijt over te betuigen.

Ga door met het elke dag opschrijven van je slechte eigenschappen en je slechte manieren. In drie tot zes maanden zal je 200 tot 300 slechte eigenschappen hebben gevonden. Wanneer je deze weet weg te nemen, ben je pas echt de titel van “ingewijde” waard. Dan pas begint de echte reis naar het Oosten.

Onderhoudsmodus

De meesten van ons gaan in in deze activiteit in een soort “onderhoudsmodus”. Dit wil zeggen dat we slechte daden blijven doen en daarna vragen we elke keer om vergeving. Dit is goed, maar geen spirituele vooruitgang. Dit betekent alleen dat we in in een stagneerde spirituele staat zitten, en dat we geen progressie maken op de weg naar het Licht.

Wat nodig is voor vooruitgang, is niet een onderhoudsmodus maar het vinden van remedies, kuren of oplossingen voor onze slechte eigenschappen. En dit kan alleen gebeuren door onszelf te analyseren en de zelfcontrole op te brengen om tot echte spirituele vooruitgang te komen.

De beroemde vrijmetselaar Benjamin Franklin deed ook aan deze vorm van effectieve zelfontwikkeling.

3 reacties op “Zelfkritiek – het opmeten van de kubiek

  1. Avatar

    Mensen in het algemeen en je mede-zoekers in het bijzonder zijn inderdaad de beste spiegels waarin je jouw spirituele staat kan terugzien. Maar de allerbeste test is je eigen familie. Zij staan het dichtste bij je en zij kunnen als geen ander je zwakheden naar de oppervlakte halen. Elke interactie met een medemens, een mede-zoeker of een familielid is als een examen spirituele ontwikkeling. Gelukkig wel een examen waar je oneindig veel herkansingen voor krijgt 🙂

  2. Avatar

    Spiegel

    Wij zullen dan ontdekken dat het de anderen zijn die de beste spiegel voor ons vormen. Als de persoon tegenover ons de ‘gave’ heeft dat hij of zij ons nogal eens ergert, op onze zenuwen werkt of ons zelfs kwaad maakt, dan is het interessant op dat moment onze emotie te onderzoeken. Die zal ons dan laten weten dat er iets ‘onuitstaanbaars’ bij de ander is. Maar waarom? Andere mensen hebben toch allerlei onvolkomenheden die dergelijke emoties helemaal niet in ons oproepen: ze zouden ons eerder doen glimlachen van toegeeflijkheid en begrip. Maar als wij in een moment van irritatie oprecht zijn, zien we in dat wij in feite in staat zijn ons op precies dezelfde manier te gedragen als de persoon tegenover ons. Wij ontdekken dat in ons verleden, of een paar dagen later, maar in ieder geval en misschien vooral gebeurt het als wij ten einde raad zijn en onszelf niet langer in de hand hebben. Het blijkt dat wij in staat zijn een zelfde soort situatie te scheppen als die waaraan wij ons bij onze medemens ergerden. Zeker, wij zijn vergeleken met dit probleem misschien op een ander punt van de spiraal, hoewel ons gedrag af en toe even karikaturaal is. Met een beetje scherpzinnigheid echter begrijpen wij dat het wel degelijk om dezelfde onvolkomenheid gaat. Er is veel eerlijkheid voor nodig zover te komen dat we onszelf op die manier ‘recht in de ogen kijken’, zoals de gangbare uitdrukking in zo’n situatie het zo juist zegt, maar het profijt is evenredig aan de inzet waarmee we dit in praktijk brengen.

    Uiteindelijk worden de emoties tegenover anderen een onverbiddelijke spiegel, maar ook een onfeilbare gids om aan de eigen verbetering te werken. In plaats van het de gehele wereld kwalijk te nemen als er iets niet gaat, worden wij ons ervan bewust dat het mogelijk is bij onszelf te beginnen en dat we, door een start te maken met het verbeteren van onszelf, steeds begripvoller en verdraagzamer tegenover anderen worden. Het is gemakkelijker hen aan te geven hoe zij zich moeten veranderen als wij al over dezelfde weg gereisd hebben. Dit verklaart de zin van Meester Jezus: “Haal eerst de balk uit je eigen oog, en dan zie je duidelijk genoeg om de splinter uit het oog van je broeder te halen.”

    De balk lijkt ons in het oog van onze medemens te zitten omdat onze emotie ons zijn onvolkomenheid op uitvergrote wijze terugzendt, zozeer misvormd dat wij onze eigen gebreken, die ons dan splinters lijken, niet langer zien. Maar in werkelijkheid verheft zich op onze weg naar het licht een obstakel dat de afmeting van een balk heeft, en die moeten wij zeer snel opzij schuiven

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Don`t copy text!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang gratis een mystiek e-boek

Schrijf je nu in voor onze maandelijkse nieuwsbrief. Dan blijf je niet alleen gemakkelijk op de hoogte van interessante artikelen, nieuwe cursussen en leuke acties, maar ontvang je ook tijdelijk het exclusieve mystieke ebook 'De Tempel der Mensheid'.