Artikelen

De Tempel der Mensheid – Niveau 1

Mijn geleider tikte met zijn staf tegen een kleine en verborgen deur in de sterke muren van de driehoekige toren. De deur opende zich en liet ons toe.

Toen keerde de geleider zich naar mij toe en zei: “De toren is hoog en het bevat zeven niveaus. Op elk niveau zijn drie kamers. Helemaal bovenin is een enkele kamer. De klim daarnaar is lang en vervelend.”

Ik antwoordde: “Mijn meester, uw voetstappen zal ik volgen!” Toen begonnen we met het beklimmen van de toren.


Toen we het eerste niveau hadden bereikt, draaide mijn geleider zich naar mij om en zei: "Zie de eerste kamer!" Een zware sluier sloot de ingang af. Mijn geleider duwde de sluier opzij en we gingen de kamer binnen. Daar bevonden we ons in duisternis. Een diep gevoel van ontzag overviel mij. Ik stortte mijn ziel uit in gebed, smachtend in nederigheid van geest voor verlichting.

Nadat ik zo enige tijd in de eerste kamer had doorgebracht, hief ik mijn ogen op. Het leek alsof mijn hoofd omringd was door het inspirerende licht van de ziel, terwijl mijn voeten verloren bleven in de duisternis van onwerkelijkheid. Mijn intelligentie werd aangespoord door een boodschap van boven.

Ik wist dat de ziel van de mens - de weerspiegeling van de Eenheid - zich bevindt tussen het licht en de duisternis. Door de tegenwerking van licht en duisternis verkrijgt de ziel van de mens bewustzijn van het onbekende, welke de eeuwige eenheid versluiert. Het mystieke symbool van de Eenheid verscheen op de muren van deze kamer.

Toen ik terugkeerde uit de kamer leidde mijn geleider me naar de tweede kamer.

Daar zag ik een statige, gesluierde vrouw. Op haar hoofd droeg zij een kroon met bovenop een halve maan. Op haar schoot lag een groot boek gesloten. Met diep respect boog ik voor haar en zei: "Onderwijs mij, nobele vrouw, zodat ik mag leren."

Ze antwoordde:

"Ik ben de ontvanger - de passieve. Ik ben de aanvulling van hetgeen je in de Eerste Kamer hebt gezien. Ik ben de schakel tussen de Eenheid en de mens. Ik ben het heilige heiligdom. Ik bezit het boek der kennis dat alleen hij kan lezen wie de macht heeft om mijn sluier op te tillen."

En terwijl ik haar meer beter bekeek, zag ik dat haar sluier dunner en dunner werd. Totdat ik voor een moment de schoonheid van haar gezicht zag. Toen verdween ze uit mijn zicht.

Mijn geleider greep toen mijn hand en beval me om hem naar de derde kamer te volgen. Toen ik door de sluier was gegaan die de ingang afsloot, zag ik opnieuw een troon waarop een vrouw zat. Zij was majestueus gekleed en droeg de kroon van autoriteit. Aan haar zijde was een arend. Boven haar was een baldakijn die leek te zijn gevormd uit de vleugels van engelen.

Toen ik haar hulde had gebracht, opende ze haar mond en zei:

"Ik ben de beëindiging van de eerste en de tweede. In mij is het evenwicht voltooid. Ik ben de wet van de wereld. Met mijn scepter regeer ik over de wereld. Met één hand trek ik de geest naar beneden en met de andere hef ik zijn negatie op. In mijn baarmoeder wordt de mens verwekt."

Toen ik met mijn geleider uit de laatste kamer was gekomen, vroeg hij me om een tijdje te mediteren over wat ik had gezien. Toen leidde hij me een steile trap op naar het tweede niveau van de toren.

Wordt vervolgd

 

Bron: "The Mystic Rose from the Garden of the King" door Sir Fairfax Cartwright

Deel 1: De Tempel der Mensheid
Deel 2: De Tempel der Mensheid - Niveau 1
Deel 3: De Tempel der Mensheid - Niveau 2
Deel 4: De Tempel der mensheid - Niveau 3
Deel 5: De Tempel der Mensheid - Niveau 4
Deel 6: De Tempel der Mensheid - Niveau 5

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Advertentie