Artikelen

De parabel van de muis en de kameel

Een muis maakte zich meester van het leren tuig van een kameel en liep ermee weg. Hij pakte het stevig tussen zijn kleine voorpootjes en liep met de kameel het veld in, in een imitatie van de grote kameeldrijvers.

De kameel speelde het spelletje mee, en liet de muis zich een held voelen. "Verheug jij je maar", dacht hij, "ik wil jou hier iets mee leren."

Ze kwamen aan de rand van een grote rivier. De muis stond perplex.


Toen zei de kameel:
"Waar wacht je op? Doe een stap voorwaarts in de rivier. Jij bent toch mijn leider? Stop niet hier."

De muis piepte: "Ik ben bang om te verdrinken."

De kameel liep het water in.
"Het water is maar tot net boven de knie."

"Jouw knie!" riep de muis. "Jouw knie reikt wel honderd keer hoger dan mijn kop."

"Welnu", zei de kameel, "misschien moet je dan geen kameel willen drijven. Blijf onder jouw soortgenoten. Een muis heeft een kameel eigenlijk niet zo gek veel te zeggen."

De muis vroeg: "Wil je me helpen om over te steken?"

"Klim maar op mijn bult," zei de kameel, "ik ben erop gemaakt om honderden van jouw soort over te zetten."

 

Vragen ter overdenking van deze mystieke parabel

Wat is de muis
Wat is de kameel?
Wat is de rivier?

3 thoughts on “De parabel van de muis en de kameel

  1. Bedankt voor je reactie, Marco.

    Dus ons ego leidt de goddelijke vonk in ons naar het leven met al zijn uitdagingen? Maar zo gauw het ego daar aankomt dan schiet het te kort? De goddelijke vonk kan namelijk wel het leven aan?

  2. Ons ego denkt zelfstandig te kunnen handelen, denkt de touwtjes in handen te hebben en denkt alles zelf te kunnen. Het ware zelf of de goddelijke vonk is de sturende factor die soms door de mens gekend wordt als het geweten, de intuïtie of moreel kompas.

    Pas als het leven boven het denken of handelen van het ego uit gaat, dit door ziekte, financieel verlies, verbroken relatie of anders, ziet het ego dat hij niets in de hand heeft en dat er iets is dat groter is dan hemzelf dat in feite leidt. Pas als de bodem in zicht is gaat de mens overstag en geeft zich dan over aan het ware zelf.

    Als de mens durft te vertrouwen op hetgeen diep in hem zit, en dat slechts door de sluier van de persoonlijkheid wordt verborgen, gaat hij inzien dat meedrijven op de stroom van het leven hem veel verder zal brengen dan wat dan ook in het leven.

    De persoonlijkheid of het ego is aards gebonden en laat alleen maar de illusie van het leven zien, de goddelijke vonk die in alles zit wat gekend kan worden in het universum overstijgt het leven en is het onsterfelijke deel van onszelf dat gekend kan worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Advertentie