Mystiek

Het mystieke tapijt en de Verenigde Naties

In het hoofdgebouw van de Verenigde Naties in New York City hangt een mystiek tapijt. In het tapijt is een mystiek gedicht geweven van een Iraanse soefi-mysticus uit de 13de eeuw.

Op het tapijt staat de mystieke tekst:

بنی آدم اعضای یک پیکرند
که در آفرينش ز یک گوهرند
چو عضوى به درد آورد روزگار
دگر عضو ها را نماند قرار
تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی

De Verenigde Naties werd in 1945 opgericht door 51 landen met als doel dat landen samenwerken op het gebied van mensenrechten, internationaal recht, mondiale veiligheid, ontwikkeling van de wereldeconomie en wetenschappelijk onderzoek naar maatschappelijke en culturele ontwikkelingen.

Mohammad Seirafian, een van de beroemdste tapijthandelaren van de Iraanse provincie Isfahan schonk in 2005 een kostbaar tapijt aan de Verenigde Naties. Het grote vierkante tapijt heeft een lengte en breedte van vijf meter.

Rondom het hart van het tapijt is Saadi’s mystieke gedicht met gouden draad in het tapijt genaaid. Mohammad Seirafian was bereid om het tapijt als geschenk aan de VN aan te bieden, op voorwaarde dat ze het op een prominente plek zouden neerleggen of ophangen.

Gezien de afmetingen van het tapijt was het moeilijk om een geschikte muur te vinden waar het immense tapijt kon worden opgehangen. Er waren maar een paar muren op het hoofdkantoor van de VN die daarvoor geschikt waren.

De ene was de muur waarop het grote tapijt van 6 bij 4 meter hangt dat de VN als geschenk had gekregen van Mohammad Mosaddeq, de premier van Iran in 1951-1953. De andere muur was die van de zaal waarin vertegenwoordigers hun toespraken hielden. Maar daar hing al een groot Chinees tapijt.

De VN krijgen vaak kostbare geschenken aangeboden en de beschikbare ruimte in het hoofdkantoor is ontoereikend om al deze geschenken een mooie plek te geven.

Toch lukte het de tapijthandelaar om de toenmalige VN-secretaris-generaal Kofi Annan ervan te overtuigen het tapijt op een geschikte muur op te hangen. Alleen als veel mensen het tapijt met haar mystieke tekst konden zien, kon het dienen als een symbool van de noodzakelijke dialoog tussen beschavingen.

Toen de tapijthandelaar hoorde dat het Chinese tapijt van de muur was gehaald om gewassen te worden, kwam hij in actie. De muur waarop het Chinese tapijt hing, bood namelijk plaats aan twee grote tapijten. Het Chinese tapijt was echter precies in het midden van de muur opgehangen.

Het lukte de tapijthandelaar om het tapijt versierd met Saadi’s gedicht naast het Chinese tapijt op te hangen.

Het gedicht van Saadi werd prachtig vertaald in het Engels en is te lezen op een bordje naast het tapijt.

Het gedicht heeft de titel ‘Bani Adam‘ (Kinderen van Adam) en gaat in het Farsi (Perzisch) als volgt:

بنی آدم اعضای یک پیکرند
که در آفرينش ز یک گوهرند
چو عضوى به درد آورد روزگار
دگر عضو ها را نماند قرار
تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی

De Engelse vertaling van het gedicht is:

Human beings are members of a whole,
In creation of one essence and soul.
If one member is afflicted with pain,
Other members uneasy will remain.
If you have no sympathy for human pain,
The name of human you cannot retain.

Wij hebben de tekst als volgt in het Nederlands vertaald:

Mensen zijn de ledematen van één geheel
De creatie van essentie en ziel uit een enkel deel
Als een ledemaat pijn ervaart
voelen de andere ledematen zich bezwaard
Als je niks voelt bij andermans pijn
Denk je dan mens te zijn?

Gerelateerde artikelen

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline Feedbacks
Bekijk alle opmerkingen