Artikelen

Henoch en de Maan

Alle sterren en hemellichamen spraken met Henoch.
A
an de maan vroeg Henoch: “Waarom is uw licht soms minder en soms meer?”

U moet weten,” antwoordde de maan, dat mijn lichaam zuiver, gepolijst en zwart is. Ik bezit zelf geen licht. Maar als ik tegenover de zon sta, dan verschijnt er een gelijkenis van het licht in de spiegel van mijn lichaam. Net zoals objecten worden weerspiegeld in een donkere poel water.

Als de mate van oppositie toeneemt dan ga ik van mijn dieptepunt in de duisternis, via de vorm van een halve maan, naar mijn hoogtepunt als een volle maan.

Henoch vroeg de maan in in welke mate zij bevriend was met de zon.

Zij antwoordde: “In die mate dat wanneer ik naar mijzelf kijk wanneer we tegenover elkaar staan, ik de zon zie vanwege de gelijkenis van het licht van de zon dat weerkaatst wordt in de gladheid van mijn oppervlakte en mijn gepolijste gezicht. Mijn vorm en gezicht zijn gefixeerd om het licht van de zon te ontvangen. Daarom zie ik altijd de zon wanneer ik een blik op mezelf werp.

Zie je niet dat wanneer een spiegel op het uur van volle middag tegenover de zon wordt geplaatstde vorm van de zon er in verschijnt? Als deze spiegel ogen heeft en naar zichzelf kijkt op het moment dat het precies tegenover de zon staat, ook al was de spiegel ooit ruw donker ijzer,  dan ziet het de zon. Het zou zeggen “Ik ben de zon” omdat het in zichzelf alleen de zon ziet.”

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Don`t copy text!

Word Vriend van de Mystieke School

Wil je verder lezen? Dat kan. Je kunt deze melding gewoon wegklikken, want wij doen niet aan betaalmuren.

Maar goede artikelen schrijven kost geld. Steun daarom onze missie als je ons werk belangrijk vindt.

Word Vriend van de Mystieke School