Artikelen

Wagners Parsifal en de Queeste naar de Graal: Personages en Symbolen

Wagners Parsifal en de Queeste naar de Graal: Personages en Symbolen 1

De kern van het verhaal van Parsifal heeft betrekking op de zich naar hoger bewustzijn strevende mens. Parsifal is Wagner ‘s laatste opera en in bepaald opzicht eigenlijk een vervolg op de Ring der Nibelungen, waarin de hele op macht gebaseerde wereld instort. Op deze puinhopen moet een nieuwe samenleving ontstaan met een nieuwe religie en een nieuwe mens die, zijn naaste liefhebbend als hemzelf, streeft naar een hoger bewustzijn met als belangrijkste eigenschap diepe empathie met zijn medemensen te kunnen voelen.

Wat voor zoekers naar Licht intrigerend is aan het verhaal van Parsifal is zijn ontwikkeling van onwetende dwaas naar het allerhoogste bewustzijn; Parsifal kan pas de verlosser worden als hij door de ervaring van de zonde een bepaalde staat van ontwikkeling heeft bereikt, en als hij de liefde in haar zuiverste vorm heeft gevonden: de liefde die is ontdaan van egoïsme en hartstocht.

Wagner is 37 jaar met de Parsifal bezig geweest voordat in 1882 in Bayreuth de première plaats vond. Er wordt gezegd dat Wagner buitengewone intuïtieve vermogens bezat en in staat was vele uiterst subtiele gebieden en verbanden rechtstreeks waar te nemen en dat hij er ernstig onder leed geen woorden te kunnen vinden voor wat hij zo helder voor zich zag.

ParsifalFinal

Het originele verhaal is geschreven door Chrétien de Troyes eind 12e eeuw en in het begin van de 13e eeuw in het Duits vertaald door Wolfram von Eschenbach.

Er valt veel te vertellen over het verhaal, de geschiedenis, de achtergronden, de Graal, De Chakra’s, de Tarot, Steiners visie, Keltische, oosterse en Germaanse invloeden enzovoort. Ik wil mij beperken tot het verhaal zoals Wagner het in zijn opera verwerkte.

Belangrijkste personages

De belangrijkste personages zijn:
Parsifal, de held en verlosser.
Gurnemanz, verteller en leraar van Parsifal en bewaker van de heilige wijsheid van de Graal.
Amfortas, de Graalkoning die heeft gezondigd door zijn verlangen te richten op het aardse, hij liet zich verleiden door de Begeerte.
En dan de vrouw in dit verhaal,
Kundry: een vrouw met een dubbele gedaante, die deze begeerte vertegenwoordigt in de verschijning van een duivels mooie vrouw. Maar zij is ook boodschapper van de graal in een monsterlijke gedaante.
En Klinsor, de afvallige en zwarte magiër die zelf de graal in zijn bezit wil hebben en die de begeerte en drang naar het materialisme inzet als wapen. Kundry is onder zijn invloed.

Symbolen
Een aantal symbolen die belangrijk zijn voor het verhaal willen we even toelichten.

Allereerst natuurlijk de Graal. Er zijn vele interpretaties van de graal, een daarvan is dat het de beker is die Jezus Christus gebruikte bij het Laatste Avondmaal, en dat deze was gemaakt uit een steen die uit de kroon van Lucifer viel toen hij ter aarde stortte.

Lucifer (de brenger van het licht) bracht het denkend beginsel of te wel het onderscheidingsvermogen naar de zich ontwikkelende mensheid. De steen uit de kroon van Lucifer kan daarom worden gezien als het ik-bewustzijn, zonder het ontwakende verstand zou de mensheid geen kennis kunnen verwerven. Dat deze steen tot de kelk of schaal werd gevormd die werd gebruikt om het bloed van Christus op te vangen verdiept de betekenis ervan, omdat het dan het goddelijk zelf vertegenwoordigt.

Een van de aanduidingen van de graal is ”Sangreal”. Als dit woord wordt opgesplitst in ‘San Greal’ betekent het ‘Heilige Graal.’ Opgedeeld als ‘Sang Real’ betekend het heilig bloed.

Het Graalritueel is een heilige mis, de viering van het laatste avondmaal van Christus.

Ook de ‘Bronzen zee’, ook wel ‘Glazen zee’ genoemd, die bouwmeester Hiram voor de tempel van Salomo plaatste, en die het hemelwater opving dat neerdaalde uit de hemel kunnen we als graalsymbool beschouwen.

Iedere graalzoeker dient zijn wezen open te stellen om het hemelwater, het licht van de geest, in zich op te kunnen nemen. De Tempel van Salomo dient weer opgebouwd te worden als onzichtbare tempel in de mens. Door middel van het werken aan de ruwe steen. Als sluitstuk van deze innerlijke tempelbouw zal de mens dan eens het meesterstuk in het eigen wezen kunnen oprichten: De graalkelk of de delicaat gevormde glazen zee.

Een tweede belangrijk symbool is de speer, ontleend aan de speer van Longinus die, naar men zegt, Christus’ zijde ermee doorstak tijdens de kruisiging. Deze speer vertegenwoordigt het hogere denken, dat deel van ons dat moet beslissen of het denken zich naar het hogere richt of bezwijkt voor aardse begeerten.

Een derde centraal symbool is de zwaan, die het noorden aanduidt. Wagner gebruikt de zwaan als symbool voor die wezens die, hoewel nog zonder individueel bewustzijn, zich in de goddelijke gebieden bevinden, maar nog hun hele ontwikkeling vóór zich hebben.

Het vierde symbool is de duif, volgens Wagner een symbool van de ‘goddelijke geest die zinnebeeldig neerdaalt in de menselijke ziel’.

Naar de eerste akte 

 

Een reactie op “Wagners Parsifal en de Queeste naar de Graal: Personages en Symbolen

  1. Avatar

    …dat hij er ernstig onder leed geen woorden te kunnen vinden voor wat hij zo helder voor zich zag. En dat is het probleem van de mysticus.Taal kan nooit zijn eigen beperkingen overschrijden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Don`t copy text!
Avatar

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Vind je het leuk om via onze nieuwsbrief op de hoogte blijven van de activiteiten van De Mystieke School schrijf je dan nu in!
Holler Box