Mystiek

De Hop en de Uilen

Op zijn reis naar de berg Qaf besloot de hop om een bezoek te brengen aan een nest uilen. De hop staat bekend om zijn opmerkzame en scherpe blik, terwijl uilen overdag blind zijn. De hop bleef die nacht logeren in het nest bij de uilen. Zij vroegen aan hem allerlei dingen.

Bij de dageraad, toen de hop zijn spullen inpakte en zich klaar maakte om te vertrekken, zeiden de uilen: “Arme vogel! Wat ben je nu aan het doen? Niemand kan toch overdag reizen?

Dat is vreemd,” zei de hop Alle beweging vindt juist overdag plaats.

Ben je gek?” Vroegen de uilen. Overdag jaagt de zon de duisternis van de nacht weg. Hoe kan iemand dan zien?”

“Het is net het omgekeerde,” zei de hop. Alle lichten van de wereld zijn afhankelijk van het licht van de zon. Van zijn licht ontleent alles zijn schittering. Sterker nog, het wordt het oog van de zon’ genoemd omdat het de bron van al het licht is.

De uilen dachten gemakkelijk door deze logica heen te prikken door te vragen waarom dan niemand iets kon zien overdag.

Denk niet dat iedereen hetzelfde is als u. Ieder ander kan overdag zien. Kijk naar mij. Ik besta in de waarneembare zichtbare wereld. Onduidelijkheden zijn uit mijn zicht verwijderd. Ik kan heldere oppervlakken begrijpen door middel van openbaring, zonder de vertroebeling van de twijfel.

Toen de uilen dit hoorden, begonnen ze te krijsen en maakten ze veel ophef. Ze zeiden tegen elkaar: Deze vogel liegt op een vreselijke manier! Hij zegt dat het mogelijk is om overdag te zien, terwijl blindheid onze ervaring is.”

Direct vielen ze de hop aan en probeerden hem met hun scherpe snavels en klauwen aan stukken te scheuren. Ze scholden hem uit door hem een ​​’ziener bij dag’ te noemen, omdat dagblindheid onder de uilen een deugd was.

Als je geen spijt betuigt en berouw toont,” zeiden de uilen, dan zal je worden gedood!”

“Als ik mezelf niet blind maak,” dacht de hop, “dan zullen zij mij doden. Sinds ze vooral mijn ogen aanvallen, zal blindheid en de dood gelijktijdig plaatsvinden.”

Geïnspireerd door de wijsheid ‘Spreek tot de mensen in overeenstemming met hun intelligentie’, sloot de hop zijn ogen en zei: ” Zie, ik ben blind geworden zoals jullie!”
Toen de uilen zagen dat de hop ook blind was, stopten ze met hun aanval.

De hop besefte dat het openbaren van het mysterie van het licht onder de uilen gelijkstaat met ongeloof. En dat de straf op het onthullen van dit geheim de dood is. Voor de uilen was licht duisternis en duisternis licht.

En zo, tot aan het tijdstip van zijn vertrek, hield de hop – met grote moeiteeen geveinsde blindheid vol.

Hij zei: “Vele malen heb ik gezegd dat ik alles wat geheim is in deze tijdelijke wereld zou openbaren. Maar uit angst voor het mes en het verlangen om mijn huid te redden, heb ik mijn lippen dichtgetimmerd met duizend spijkers.”

De hop zuchtte diep en zei: “Er zit een enorme hoeveelheid kennis in mij. Maar als ik het zou openbaren, dan zou ik worden vermoord.”

 

Gerelateerde artikelen

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

1 Reactie
Inline Feedbacks
Bekijk alle opmerkingen
Eric Van Morsel
Eric Van Morsel
5 jaren geleden

Heel treffend 🙂