fbpx

Artikelen

De busreis naar Frankrijk

Er was eens een aantal mensen dat met de bus naar Frankrijk wilde. Niemand van hen was ooit in Frankrijk geweest, maar ze hadden een oude routebeschrijving. Ondanks de archaïsche taal gaf de routebeschrijving redelijk goed aan hoe je in Frankrijk moest komen. En ondanks dat niemand eerder de route naar Frankrijk had afgelegd, besloten ze dat een van hen de bus moest besturen.

Om te voorkomen dat één persoon de hele reis bepaalde en misschien de bus de verkeerde kant op stuurde, besloot de groep dat elke 100 kilometer iemand anders achter het stuur zou kruipen. En zo reden ze met de bus op weg naar het zonnige en mooie Frankrijk.

Binnenin de bus trokken ze de gordijnen dicht en praatten ze enthousiast over hun reisbestemming. Sommige passagiers kenden iemand die eerder in Frankrijk was geweest en die had verteld hoe mooi het land was, hoe aardig de mensen waren en hoe lekker het eten was. Iemand anders wist heel veel van de geschiedenis van het land en vertelde honderduit over mensen als Napoleon, Voltaire en historische gebeurtenissen als de Franse Revolutie. Iemand anders had vaak in een Frans restaurant gegeten en vertelde over haar favoriete gerechten.


Waar de reizigers geen erg in hadden, was dat Frankrijk niet bestond. Wanneer de ene persoon achter het stuur zat dan reed hij richting Bordeaux omdat hij had gehoord dat het daar mooi is. Maar wanneer iemand hem of haar na 100 kilometer opvolgde dan reed die naar Parijs, iemand anders naar Toulouse en weer een ander naar Nice. Het gevolg was dat ze op de snelweg bleven en nergens aankwamen. Maar niemand had dat door omdat ze binnen in de geblindeerde bus gezellig aan het keuvelen waren over hun eindbestemming en vooral veel voorpret hadden.

Niemand kwam op het idee om de gordijnen opzij te schuiven en naar buiten te kijken. Wanneer ze dit hadden gedaan, en met elkaar hadden gesproken over de weg die ze gezamenlijk aan het afleggen waren in plaats van over de ervaringen van voorgangers, dan hadden ze beter en sneller hun eindbestemming gevonden. Dan hadden ze gezamenlijk kunnen kiezen om naar een mooie plaats te rijden.

En geen van de passagiers had door dat het echte avontuur pas begon wanneer ze op hun eindbestemming waren aangekomen.

 

2 thoughts on “De busreis naar Frankrijk

  1. De achtergrond van deze parabel gaat aan mij voorbij. Reizen in het duister naar een steeds wisselende bestemming die ieder voor zich invult? Het klink maconniek, echter,de reis op zich is een doel, niet de aankomst. En reizen met gesloten gordijnen?ik begrijpmhet niet, zonder de schrijver aan te willen vallen vraag ik voorzichtig om een nadere uitleg.

  2. Een parabel moet eigenlijk niet uitgelegd worden. Ieder haalt er het zijne uit. Maar ik denk dat de busreis, de reis naar het Licht is. Aangezien niemand in een loge dit Licht bereikt heeft, weet dus niemand waar en wat het doel precies is. De geblindeerde ramen wijzen denk ik op het in zichzelf gekeerde karakter van veel loges.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Advertentie