Maatschappij

Omgaan met verlies en rouw

Verlies is een belangrijk onderdeel van ons leven. Filosofen hebben lang nagedacht over de aard van verlies en concludeerden dat de wereld om ons heen continu verandert. Eigenlijk is verandering paradoxaal het enige permanente element van onze fysieke wereld. Al het andere is van voorbijgaande aard. En verlies is gewoon een ander aspect van deze constante verandering.

Maar wij mensen zijn emotionele wezens. Droge logica voelt niet goed in tijden van nood. En daarom worstelen we met de vraag hoe om te gaan met de nasleep van ‘verlies’ en ‘verandering’ – verdriet.

Heb je ooit iets of iemand die je liefhad verloren? Hoe voelde het?

Voor sommigen van ons neemt het verlies van een geliefde object of relatie alles in beslag. Mensen hebben de neiging om hun omgeving te vergeten en kunnen alleen maar denken aan datgene wat is weggenomen. Een drama speelt zich af in hun hoofd, over de vreugde die ze kregen van het object (of relatie), hoe leeg hun leven zal zijn zonder deze bron van geluk en natuurlijk over de vraag waarom ‘de wereld oneerlijk is en mij al deze ellende geeft’.

Je hebt misschien uw eigen versie van deze klaagzang en u kunt zich daarom identificeren met de mensen die een tragisch verlies doormaken.

We kunnen troost vinden in de wetenschap dat dit verlies natuurlijk is. Als onderdeel van onze ‘menselijke’ erfenis zijn we gezegend met de mogelijkheid om waarde te hechten aan dingen en zelfs aan immateriële activa, zoals adviezen, concepten en relaties. We geven ze een speciaal soort betekenis wat waardevol voor ons is. We ervaren de wereld om ons heen via deze objecten en veronderstellingen.

Het maakt niet uit of het verlies betrekking heeft op iets dat vervangbaar is, zoals een telefoon, of iets dat veel meer waard is, zoals een idee of een relatie. Ons instinct focust ons op wat het voor ons en voor ons leven betekende, en betreuren het verlies.

Met elke iets dat we verliezen, verliezen we een deel van onze identiteit en ons bestaan. Het is natuurlijk dat dit pijn doet.

Gedoemd om te treuren? Waarom je een inspanning moet leveren om verder te gaan

Treuren is een natuurlijk proces dat we doorlopen wanneer we iets verliezen. En het is goed om te rouwen… voor een tijdje. Maar het is zeker niet natuurlijk of gezond om slachtoffer te worden van het ‘zwelgen’ in ongeluk en ellende, en alles in je leven met deze duisternis te bedekken.

Misschien heb je wel eens de paden gekruist met mensen die nooit meer herstellen van het verlies van een idee, een object of een relatie. Ze lopen door het leven niet bewust van de honderden andere zegeningen die ze hebben en krijgen. Hierdoor kunnen ze:

  1. Contact met de werkelijkheid verliezen en niet meer de kracht hebben om verder te gaan met hun leven.
  2. Toestaan dat hun gezonde relaties ontaarden in liefdeloze, emotieloze interacties.
  3. Een hogere kans lopen om ziekten zoals kanker, immunologische disfunctie en hypertensie te krijgen. En zonder een goede gezondheid wordt het omgaan met verdriet een nog grotere uitdaging.

Geen van bovenstaande scenario’s zijn aantrekkelijk. Langdurig verdriet wordt tegenwoordig officieel behandeld als een stoornis.

Er is een spirituele manier waarmee je om kunt gaan met het hele concept van verlies en rouw. Alle spirituele tradities kennen de volgende wijsheid:

We komen van het Hogere en we gaan terug naar het Hogere

Misschien is het lastig voor je om de betekenis van bovenstaande zin te begrijpen. Misschien voelt het voor je als een tegeltjeswijsheid die mensen tegen elkaar zeggen alleen maar om de nabestaanden te troosten. Maar als je de tijd neemt om de betekenis ervan te doorgronden, dan vind je een zeer diepgaande boodschap. Een boodschap die mensen kunnen helpen hun verdriet te overwinnen door ze te wijzen op een universele waarheid.

Alle objecten in je leven zijn van voorbijgaande aard. Het maakt niet uit wat je doet, hoe goed je het doet, hoeveel je er van houdt, of hoe stevig je het vasthoudt. Je bent niet de rechtmatige ‘eigenaar’. Je bent niet in staat om het als een permanent bezit te claimen. Kijk maar naar de Egyptische farao’s. Zij probeerden wanhopig al hun bezittingen, zowel mensen, dieren als objecten, mee te nemen naar het hiernamaals. De grafrovers waren echter degenen die profiteerden van hun obsessie.

Aan het eind zal alles, inclusief jezelf, deze fysieke wereld verlaten en aan de reis terug beginnen; één worden met de realiteit. Het fysieke zal opgenomen worden in de fysieke realiteit, en het geestelijke zal terugkeren naar de geestelijke realiteit.

Wanneer je bovenstaande ‘mind-set’ eigen kunt maken, dan kan je de ‘schaarste-mentaliteit’ loslaten. Zelfs iets pragmatisch en alledaags als een mislukte presentatie doet er dan niet meer toe. Want het was slechts een kort moment, niets is permanent, en misschien komt er wel iets goeds uit. Het belangrijkste is om je moed voor het nemen van actie te waarderen.

Elke dag kun je door de magie van “we komen van het Hogere en keren terug naar het Hogere” je aandacht richten op de lessen die je kunt leren van je verlies en de ervaring.

Wijsheid in actie

Een goed advies is dat wanneer je lijdt aan verdriet, mediteer dan op de zin: ‘We komen van het Hogere en keren terug naar het Hogere’. Door middel van dit juweeltje van een stoïcijnse gedachte kun je de dingen om je heen zien voor wat ze werkelijk zijn; een vorm van vertrouwen. Het object, persoon of idee is aan je gegeven om tijdelijk te koesteren en te beschermen. Uiteindelijk zal het weer terugkeer naar de bron; fysiek dan wel geestelijk.

Zodra je deze wijsheid een deel van je leven kunt maken, zal je niet langer een gevoel van peilloos verdriet ervaren wanneer je iets verliest of iets (of iemand) dierbaar moet opgeven. In plaats daarvan zal je in staat zijn om de ervaring te analyseren en mogelijk tot inzichten te komen als:

  • Wat kan ik hiervan leren?
  • Wat kan ik doen om mijn situatie te veranderen?
  • Hoe kan ik groeien?
  • Wat moet en kan ik verbeteren?

Deze oefening kan je leven na elk verlies verrijken. Je kunt kennis verkrijgen over hoe de wereld functioneert en wat je kunt doen om jezelf en je vaardigheden te verheffen om het meeste van je leven en je mogelijkheden te maken.

Verlies is onvermijdelijk. Verdriet is natuurlijk. Maar het moet niet iets langdurig worden dat alles in beslag neemt. Rouw maakt je tot een zacht en empathisch mens dat in staat is om te dingen te waarderen. Maar het loslaten van verdriet maakt je tot een moedig en standvastig mens.

 

Gerelateerde artikelen

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

1 Reactie
Inline Feedbacks
Bekijk alle opmerkingen
Theo Vlaar
Theo Vlaar
4 jaren geleden

De remedie tegen pijn is pijn. Want voor de wijze mens vullen vreugde en pijn elkaar aan. Als een van ons verloren gaat is deze niet meer bij ons, maar in ons. Pijn is er voor om daar de weg naar te wijzen. Een groter geluk dan welke in de pijn te vinden is, is er niet….