Artikelen

Ben ooit gestorven

Ben ooit gestorven 1

’t is al heel lang geleden
Vele jaren terug: een pijnlijke gang
Ik had nauwelijks keus, ik moest daarheen,
loslaten en dalen, dieper tot de kern
De zwart bittere bodem

Ik ging en daalde gruwelijk snel
Dieper dan ik ooit voor mogelijk achtte
Dwars door diepste oerlagen
omdat ik niet aan de oppervlakte
van die pijn kon blijven hangen
Ging in een vrije val

Ik moest door ‘t gat de diepte in
Want dit was de weg die ik moest gaan
Daar lag genezing en heling
Maar dat wist ik toen nog niet
Toen niet, maar nu wel

Wat ik meemaakte, heeft me veranderd
Ik kan er nu rustiger op terugkijken
Toen niet: ik was in verwarring
Verbijsterd en mezelf echt kwijt
Verloren, gebroken en verscheurd
Als ik eraan terugdenk
Huilt m’n hart weer

En ik viel… viel zo ongelooflijk diep
Dat ik bijna in volslagen paniek raakte
Alle zekerheden waren weg
Nergens houvast
Overal donker
Zwart

Ik ging door ‘t gat en viel diep
Langs de buitenste rand der duisternis
Nergens zicht op een bodem
Overal donker, inktzwart en geen hoop
Ik voelde me ontregeld
Verloren

Dit duurde lang, tijd bestond niet meer
Het heeft jaren geduurd voordat ik
me Zelf hervond, maar ach ….
door te dalen zag ik pas later
dat ik eigenlijk steeg

Maar dat zag ik toen niet
Toen was ik versplinterd en verbrokkeld
Teleurgesteld, boos en vertrouwen kwijt
Alle zekerheden verloren
Mijn hart leeg en een gapende wond
Diep in de Ziel

Toen ik dacht dat ‘k niet dieper kon
Nergens meer zicht of licht was,
toen gebeurde ‘t:

Zag eindelijk weer licht
Er was hulp… die helpende hand

Toen ik niet meer kon vallen
m’n nagels kapot waren
van ’t krassen langs de rand
m’n handen bloedden
Mijn hart en ziel weende
Toen was er hulp

Soms denk ik terug aan die donkere gang
van gruwelijk hard zwart noodlot
Pijn, zielenpijn, snoeihard en koud
Die reis naar de onderwereld
die me transformeerde
Me acceptatie leerde

Dan verbaas ik me over de terugkeer
Die kwam stapje voor stapje
Verraste en verwonderde me sterk
Ik hervond me Zelf, herbouwde me Zelf
Werd herboren in een ander licht
Hoop werd geboren
Ach…

Ik kwam weer terug en was anders
Volkomen anders dan daarvoor
Werd de man die ‘k moest zijn
Voorbestemd, ’t moest gebeuren
Eindelijk viel het me toe
Wat klaar lag

Terugblikkend weet ik nu dat ik stierf
en weer incarneerde, daarna steeds weer
Nieuwer en levendiger dan ooit

Hoewel m’n hart nog weent
als ‘k er weer aan denk
weet ik dat ik nu anders ben
Ik kan het nu aan

Hoewel de prijs hoog was…
Hoewel het erg zwaar was, weet ik nu:
‘t was niet voor niets

Nu zingt mijn hart:
“Hello Darkness my old Friend,
I’ve come to talk to you again…”

John Kempen

Tip: Meer gedichten van John Kempen lezen? Ga naar Gedichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Don`t copy text!
Avatar

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

Vind je het leuk om via onze nieuwsbrief op de hoogte blijven van de activiteiten van De Mystieke School schrijf je dan nu in!
Holler Box