Het Corpus Hermeticum
De Weg van Hermes

Hermes Trismegistus

Hermes wijst naar de innige relatie tussen het hogere (de zon) en het lagere (de maan).

Het hermetisme ziet Hermes niet als een god maar als een man of profeet die geleid wordt door een god. Lang vóór het Grieks-Romeinse tijdperk had Plato zich al afgevraagd of Thoth een god was of gewoon een goddelijk mens.

De geschriften die aan Hermes worden toegeschreven, beschrijven hem meestal als een sterfelijk persoon die aan de mensheid instructie geeft die leidt tot heilige openbaring. Hermes bevrijdt zielen van de gebondenheid aan de materie en belooft de geheimen van de schepping te onthullen.

De bijnaam ‘Trismegistus’, dat wil zeggen ‘driemaal de grootste’, werd al gebruikt in het oude Egypte als bijnaam voor de god Thoth. In de tijd van de Griekse overheersing van Egypte werd de Griekse god Hermes gelijkgesteld aan de Egyptische god Thoth.

Op een bepaald moment begonnen hermetisten echter te spreken over het bestaan van drie ‘hermessen ‘, namelijk een ‘grootvader’, een ‘vader’ en een ‘kleinzoon’. Hermes verwijst in de Asclepius naar het graf van zijn grootvader, namelijk Hermes van Hermopolis (Ascl. 37).

De eerste Hermes, dat wil zeggen de Hermes die hiërogliefen schreef op stèles, werd verondersteld de Egyptische god Thoth te zijn geweest. De derde Hermes was degene die de teksten in het Grieks vertaalde en was vermoedelijk de leerling van Agathos Daimon en de vader van Tat. Hermes de jongere is de vertaler van de originele teksten van Thoth in het Grieks.

Voor zowel joden, christenen als heidenen in het Romeinse rijk was Hermes Trismegistus een echt persoon uit de oudheid. Sommigen dachten dat hij een tijdgenoot was van Mozes en zelfs dat Hermes deze profeet heeft onderwezen. Sommige joden dachten juist dat Hermes een leerling van Mozes was.

Hermes werd beschouwd als een archetypische meester van gnosis, aan wiens leer latere filosofen de grondbeginselen van hun filosofie ontleenden. De neoplatonische Jamblichus schreef dat Plato en Pythagoras Egypte hadden bezocht. Daar hadden ze de stèles van Hermes bestudeerd met de hulp van Egyptische priesters.

Hermes is de spirituele leraar in alle verhandelingen waarin hij verschijnt. Behalve in CH.I en CH. XI, waar Hermes zelf wordt onderwezen door Poimandres / het goddelijke Nous. In CH. XII, 1 en 13 eert Hermes zijn leraar Agathos Daimon als een grotere gnostische autoriteit.

 

Huiswerk Opdracht:
Hermes is de gids of kracht die het bewustzijn van een persoon van de materiële, zintuiglijke wereld afleidt en naar de geestelijke wereld richt.

Let de komende dagen op wanneer jouw bewustzijn zich naar het geestelijke richt.

Wanneer je aan “hogere” zaken denkt en minder belang hecht aan wat er in de fysieke wereld om je heen gebeurt. Dan is Hermes, of de hermetische kracht, in je leven actief.

 

Het overnemen van tekst is niet toegestaan